YÜZYILLAR GEÇSE KADIN AYNİ...(HINCAL ULUÇ)
4/12/2008 · Kategori: edebiyat/şiir
Ronsard 1500'lerde yazmış.. Şimdi iki binler.. Yarım bin yıl geçmiş aradan, ama kadınlar değişmiyor.. İşte ortada.. Onlar Ronsard'ı dinlemiyorlar.. Kendilerini önceden uyaranlara aldırmıyorlar..
İş işten geçtikten sonra yazdıkları, son pişmanlık.. O da işe yaramıyor.. Neyse..
Bana düşen Sone'yi bir kez daha köşeme almak.. Bakarsınız okuyan, anlayan, dinleyen çıkar!..
Bir çiçek demeti gönderiyorum size;
Kendi elimle kopardım bu çiçekleri;
Yarına kadar hepsi döküleceklerdi
Biri çıkıp akşamdan onları dermese.
Size güzel bir ders olmalı bu hadise;
İstediğiniz kadar güzel olun şimdi,
Kaybedeceksiniz elbet bu güzelliği,
Bu çiçekler gibi solacaksınız siz de.
Zaman geçiyor, sultanım, geçiyor zaman.
Zaman değil geçen, en güzel çağı ömrün;
O büyük dalga bizi de alacak bir gün.
Göçüp gittiğimiz gün biz de bu dünyadan
Unutulur sevdiğimiz, sevildiğimiz,
Sevmeye bakın, geçmeden güzelliğiniz.
Koşun.. Yakalayın sevgiyi.. Sımsıkı tutun.. Bırakmayın.. Haykırın..
"Seni seviyorum.. Seni seviyorum.. Seni seviyorum!.."
HINCAL ULUC' UN SAYFASINDAN" KADIN"
4/12/2008 · Kategori: edebiyat/şiir
içler çekilsin.
başlar dönsün geçerken bir yerden,
karşıma geçip otursunlar
tam karşıma denk getirip çeksinler
sandalyelerini kıyı kahvelerinde.
beni gören yerlerkapılsın eskisi gibi hatta.
gözlerime bakamasınlar doğrudan yani.
kızarsınlar konuşurken gene.
saçmalasınlar.
güldürmek istesinler beni
aptal şakalar yapıp puan toplamaya çalışsınlar
çocuklaşsınlar beni dinlerken
dikkatimi çekebilmek için birbirlerini yesinler.
bir gülümsemem onların içini hoplatsın hele dokunursam...
deli olsunlar
benimle yatsınlar en mahrem gecelerinde.
koyunlarına alsınlar gözlerini kapatınca.
fantezileri olayım. ya da düşleri.
ikisi de en iyisi..
nasıl da böyle oldu değişti her şey.
ya da ben bitişimi fark ettim demin.
en güzel halimle bakıyordum size
orada öylece
"siz"siniz sanmıştım gene.
sevinçle.
yok değildiniz.
salındım dolandım bakındım
baktım, geçtim, gözlerinizi aradım.
hiçbiriniz görmediniz.
ne zaman böyle görünmez oldum ben?
asansörde düğmeye basmak bahanesiyle yanıma sokulanlar
otobüslerde arkamda yer kapanlar
mektup sokanlar defterlerimin arasına
çiçek bırakanlar kapımın eşiğine
okul kapısında kavga edenler
bir sesimi duymak için onlarca kez telefon edenler..
nereye gittiniz?
sizden kaçmakla geçmişti hayatım
beni hep rahatsız etti aşırı ilginiz.
peki şimdi ben çaresizce bu kadar özlerken sizi
siz nerelerdesiniz?
göz göze gelmemek için kaçardım hepinizden
yapışırdı gözleriniz bırakmazdı beni
şimdi öylece bakıyorum
neden bu ilgisizliğiniz?
ne zaman böyle görünmez oldum ben?
ya da siz nerelerdesiniz?
Bu satırlarları HINCAL ULUÇ'un "SELİN" RUMUZLU OKUYUCUSU GÖNDERMİŞ....Ablasının yazdığı satırlar olarak....
CAN YÜCEL' in BAĞLANMAK ŞİİRİ...
2/12/2008 · Kategori: edebiyat/şiir
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
" O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela.
O daha az severse kırılırsın. Ve zaten genellikle O daha az sever seni, Senin O'nu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin. Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı, yıldızları... Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin... Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye. Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın.
Ucundan tutarak...
CAN YÜCEL' DEN 2 ŞİİR...
25/9/2008 · Kategori: edebiyat/şiir
Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif…
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç…
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü…
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin…
Yaşadıklarını kâr sayma
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna…
Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün…
Gülebildiğin kadar mutlusun,
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin…
Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin…
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın…
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer,
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın…
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın…
Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın,
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak…
Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü…
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin…
İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın,
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün,
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun…
Çiçek sulandığı kadar güzeldir,
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli,
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin…
***
Bir Şiir Daha, Buram Buram Baba Hasretiyle Dolu:
Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla – ha düştü, ha düşecek –
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim.
Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldi mi de gidici – hep, hepp acele işi! –
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi.
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber ettim gurbeti.
Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40’ı geçerse ateş, çağ’rırlar İstanbul’a,
Bi helâllaşmak ister elbet, diğ’mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy’nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.
En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Can Yücel
GÜLÜMSE :))
22/5/2008 · Kategori: edebiyat/şiir
Gülümse, SEZEN AKSU' nun bu güzel şarkısının sözleri ne güzeldir. Kasetini alıp ilk dinlememiz tatile çıktığımız yolculuğa rastlar.Kaset piyasaya yeni çıkmıştı...Şarkıyı her duyduğumda o yolculuk gözümün önüne gelir:)) Gülümse...:))
Gülümse hadi gülümse
Bulutlar gitsin
Yoksa ben nasıl yenilenirim
Hadi gülümse
Belki şehre bir film gelir
Bir güzel orman olur yazılarda
İklim değişir akdeniz olur
Gülümse
Belki şehre bir film gelir
Bir güzel orman olur yazılarda
İklim değişir akdeniz olur
Gülümse
Tut ki karnım acıktı
Anneme küstüm
Tüm şehir bana küstü
Bir kedim bile yok
Anlıyor musun
Hadi gülümse
Belki şehre bir film gelir
Bir güzel orman olur yazılarda
İklim değişir akdeniz olur
Gülümse
Gülümse hadi gülümse
Bulutlar gitsin
Yoksa ben nasıl yenilenirim
Hadi gülümse
Sazlarım vardı
Irmaklarım vardı
Çakıl taşlarım vardı benim
Ama sen başkasın
Anlıyor musun
Başkasın
Sazlarım vardı
Irmaklarım vardı
Çakıl taşlarım vardı benim
Ama sen başkasın
Anlıyor musun
Başkasın
Tut ki karnım acıktı
Anneme küstüm
Tüm şehir bana küstü
Bir kedim bile yok
Anlıyor musun
Hadi gülümse
Tut ki karnım acıktı
Anneme küstüm
Tüm şehir bana küstü
Bir kedim bile yok
Anlıyor musun
Hadi gülümse
Belki şehre bir film gelir
Bir güzel orman olur yazılarda
İklim değişir akdeniz olur
Gülümse
« Önceki :: Sonraki »